Bijengids |
geslacht: |
Langhoornbijen
|
![]() ![]() Gewone langhoornbij (m, grijs) ![]() Gewone langhoornbij (m, bruin) ![]() Gewone langhoornbij (v) © foto's: Huib Koel Texel - voorjaar 2011 |
| Omschrijving: Een grote bij, waarvan de mannetjes in het veld gemakkelijk te herkennen zijn aan de extreem lange voelsprieten. De Gewone langhoornbij was voorheen over het gehele land bekend, maar de aantallen zijn zeer sterk afgenomen. De Gewone langhoornbij nestelt in een steilwand, ze graaft zelf de gaten, vaak met soortgenoten in groepjes bij elkaar. Een enkele keer gebruiken twee vrouwtjes dezelfde ingang. De cellen kunnen door tussenschotjes gescheiden. Deze bijen overwinteren als imago. De Gewone langhoornbij heeft als bloembezoek de vlinderbloemen staan, de mannetjes zijn vooral gevonden op Rode klaver. In 2009 en 2010 zijn er drie waarnemingen: twee uit Limburg (Maastricht en een onzekere waarneming in Thorn) en één uit Gelderland (Nijmegen). Texel Van het eiland Texel waren vanuit overlevering waarnemingen bekend uit de jaren 1934 en 1938, zonder een beschrijving van de exacte locatie (bron: Voorlopige Atlas). In 2007 was er weer een melding van de Gewone langhoornbij op Texel. In het voorjaar 2011 vond Huib Koel de broedlocatie met circa 200 nesten aan de westkant van het eiland. In een dijklichaam lagen de nesten dicht bij elkaar, in dichte vegetatie (gras). Van de mannetjes vlogen er grijze (oudere) en bruine (jonge) exemplaren op Rode klaver (Trifolium pratense). De vrouwelijke exemplaren verzamelden voedsel op Vogelwikke (Vicia cracca) en Gewone rolklaver (Lotus corniculatus). Op 1 augustus 2011 werden nog vliegende exemplaren rond de nestlocatie aangetroffen. In de zomer van 2011 werden ook exemplaren (mannetjes en vrouwtjes) aan de oostkant van Texel gevonden, vliegend op veldlathyrus (Lathyrus pratensis), hetgeen duidt op een mogelijke tweede populatie.
|
|||






